Het Kameni eiland is een merkwaardige plek. Het is eigenlijk het Wassenaar van Petersburg. Het is een parkachtige omgeving met wat villa's en een handvol gerenoveerde of nog in de steigers staande paleizen. Er woont nagenoeg niemand, er zijn geen winkels, bars of restaurants.
Gisteren kwam ik tot de ontdekking dat mijn brood beschimmeld was, 's ochtends proefde het al niet zo prettig, maar toen weet ik dat nog aan mijn slaperigheid. Aan de conciėrge vroeg ik of ze een winkel wist. Ze had geen idee, maar raadde me aan om de noordzijde van het eiland eens te proberen. Na enkele passen gaf ik de moed al op en toog via het vertrouwde Jelaginpark richting Krestovski eiland. Bij de metro wist ik in elk geval een paar kioskjes te staan.
Het enige voedzame dat ik er aantrof was een peperdure, niet bijster appetijtelijke uitziende shoarma. Ik besloot het eiland maar eens verder te verkennen en sloeg een van de hoofdstraten, de Morskoi prospekt, in. Meer dan vier vervallen hoge kazernewoningen van het type Chroetsjov en grandioze luxe nieuwbouw kwam ik er niet tegen. Ik keerde me om en wandelde naar het pretpark. Behalve een aankondiging van het fameuze restaurant Ruskaja Rybalka (Russisch Vissen) vond ik weinig hongerstillends.
Redelijk gedemotiveerd liep terug naar de metrokraampjes. Het bleek dat ik niet zo goed gekeken had, bij een kioskje werden warme rozijnenbroodjes verkocht. Na de voedzame maaltijd afgesloten te hebben met een reep chocola, begon ik aan de terugweg. In het Jelaginpark viel het me pas op wat een schone zonnige herfstdag het was. De laatste oranje gekleurde bladeren wapperden losjes in de bomen. Juist toen ik het theater weer wilde binnen lopen stopte een BMW. De chauffeur, een bemiddelde dame, vroeg of ik haar kon uitleggen hoe ze naar het restaurant Ruskaja Rybalka moest rijden. De enige mensen die je over het algemeen tegenkomt op Kameni eiland, vragen de weg naar een andere plek.