Russen houden van telefoneren. De afstanden zijn te groot om elkaar geregeld even op te zoeken. Ook niet onbelangrijk is dat lokale telefoongesprekken gratis zijn. Russen bellen liever zelf dan dat ze de telefoon opnemen. Welke instantie ik ook bel, het is of in gesprek of er wordt niet opgenomen. Zou er een geheime code zijn zoals ik vroeger met moeder had, twee keer over laten gaan, ophangen en dan weer bellen?
Tijdens het werk wordt veel gebeld, zowel zakelijk als privé. Ik bevind mij in een kantoor waar drie mensen op een kamer zitten. Twee zijn afwezig, keer op keer gaat de telefoon op één van de twee andere bureaus. Na een tijdje vraag ik: 'moet je niet een keertje opnemen'. 'Niet nodig, als het belangrijk is bellen ze wel een andere keer', luidt het antwoord.
Enige tijd later heb ik de telefonische bereikbaarheid toch eens bij de baas aangekaart. Hij schept duidelijkheid: 'Iedereen heeft zijn persoonlijke nummer, dus als de telefoon van een collega rinkelt hoef je niet op te nemen, want de gewenste persoon is er niet. Indien je een belangrijk telefoontje verwacht, vraag je aan je kamergenoten of ze die dag jouw telefoon op willen nemen en dat doen ze ook'. Pas later besef ik dat ik de verkeerde insteek gekozen. Ik had moeten zeggen dat als je iemand dringend wilt spreken en hij of zij is er niet, dan kom je er nooit achter hoe je deze persoon wel kunt bereiken als niemand de telefoon opneemt.
Aan de telefoonnormen moet ik heel erg wennen. Vaak word ik opgebeld en dan begint iemand een heel verhaal en stelt zich pas na vijf zinnen voor. Ongeveer iedereen neemt hier de telefoon op met hallo (gevarieerd wordt met de intonatie: ongeïnteresseerd, verstoord, vol verwachting, blij dat er iemand belt, snauwend of neutraal. Laatst draaide ik per vergissing een verkeerd nummer. Het begon al goed: er nam iemand op met een geluid dat het midden houdt tussen huh en hallo. Vervolgens noemde ik de naam van de persoon die ik wilde spreken, dit werd beantwoord met Kavo? (wie). Toen ik de naam herhaalde werd de hoorn op de haak gesmeten.
Het beëindigen van een telefoongesprek is ook niet gemakkelijk. Je moet daar een gevoel voor hebben. De meeste Russen hebben dat, als er niets meer te zeggen valt hangen ze gewoon op.